آیا تا به حال برای شما پیش آمده که نیمههای شب، با احساس سوزش، بیحسی و یا سوزنسوزن شدن شدید در انگشتان دست خود از خواب بیدار شوید؟ یا هنگام رانندگی، نگهداشتن گوشی و حتی کتابخواندن؛ به ناچار دست خود را تکان دهید تا این حس آزاردهنده کرختی برطرف شود؟ این تجربههای ناخوشایند گلایه مشترک میلیونها نفر در سراسر جهان است.
بسیاری از ما عادت داریم این نشانهها را نادیده بگیریم و آنها را به خستگی کار روزانه، استرس یا بد خوابیدن ربط دهیم. اما از منظر پزشکی، این خوابرفتگیهای مکرر و دردهای مبهم مچ دست، معمولاً اولین زنگ خطرهای یک اختلال عصبی شناختهشده به نام سندروم تونل کارپال (Carpal Tunnel Syndrome) یا همان تنگی کانال مچ دست هستند.
این بیماری ارتباط مستقیمی با سبک زندگی مدرن و فعالیتهای روزانه ما دارد. اگر این سندروم در مراحل اولیه جدی گرفته نشود، میتواند به مرور زمان کارهای سادهای مثل بستن دکمه لباس یا گرفتن یک لیوان آب را هم برای انسان دشوار کند. در این مقاله قصد داریم بررسی کنیم که این سندروم دقیقاً چیست، چه نشانههایی دارد و چطور میتوان آن را مدیریت و درمان کرد.
مهمترین عناوین مقاله
سندروم تونل کارپال چیست و چگونه ایجاد میشود؟
به جهت اینکه شما عزیزان درک درستی از این بیماری داشته باشید، کافی است مچ دست خود را همانند یک تونل یا کانال عبوری باریک تصور کند. این کانال که در زبان پزشکی به آن تونل کارپال میگویند، دیوارهها و کف استخوانی دارد و سقف آن توسط یک رباط یا باند بافتی پوشانده شده است. از درون این فضای بسیار تنگ و محدود دو بخش حیاتی عبور میکنند:
- تاندونهای خمکننده (Flexor Tendons): که وظیفه حرکت دادن و خم کردن انگشتان دست را بر عهده دارند.
- عصب مدیان (Median Nerve): یکی از عصبهای اصلی اندام فوقانی که حس انگشت شست، اشاره، میانی و نیمی از انگشت حلقه را تأمین میکند و وظیفه عصبرسانی حرکتی به عضلات پایه شست را بر عهده دارد.
سندروم تونل کارپال زمانی رخ میدهد که فضای داخل این تونل به هر دلیلی همانند تورم تاندونها، التهاب بافتها یا تجمع مایعات، تنگتر از حد معمول شود. از آنجا که دیوارههای این تونل استخوانی و غیرقابل انعطاف هستند، این تورم راهی به بیرون ندارد و مستقیماً به عصب مدیان فشار میآورد؛ وضعیتی که در عامیانه به آن نیشگون گرفته شدن عصب میگویند. هنگامی که جریان خون و انتقال سیگنالها در این عصب مختل شود، علائم کرختی و درد بروز میکنند.
بر اساس گزارش رسمی انجمن جراحان ارتوپدی آمریکا (AAOS)، این اختلال شایعترین بیماری ناشی از فشار بر عصب در بدن انسان است که سالانه حدود 5% از جمعیت جهان را درگیر میکند. جالب است بدانید تحقیقات این انجمن نشان میدهد که زنان به دلیل ساختار آناتومیک ظریفتر و کوچکتر بودن ذاتی کانال مچ دست، تا ۳ برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به این سندروم قرار دارند.
علائم سندروم تونل چیست؟
علائم سندروم تونل کارپال معمولاً به صورت تدریجی و بدون محرک خاصی آغاز میشوند. این نشانهها در ابتدا به صورت گذرا بروز میکنند، اما با افزایش فشار بر عصب مدیان، شدت و ماندگاری آنها بیشتر میشود. به طور کلی، علائم این بیماری را میتوان در سه مرحله بررسی کرد:
نشانههای اولیه و خفیف سندروم تونل کارپال
در مراحل ابتدایی، علائم معمولاً در انگشتان شست، سبابه و میانی حس میشوند (جالب است بدانید این بیماری معمولاً کاری با انگشت کوچک شما ندارد!). این نشانهها شامل موارد زیر است:
- بیحسی و گزگز: احساس خوابرفتگی یا کرختی در دست که در طول روز ظاهر شده و برطرف میشود.
- احساس تورم کاذب: بیمار احساس میکند انگشتانش متورم و ضخیم شدهاند، در حالی که در ظاهر ورم قابلمشاهدهای وجود ندارد.
نشانههای تشدید سندروم تونل کارپال
با پیشرفت بیماری، علائم شدیدتر شده و فعالیتهای روزانه و استراحت بیمار را مختل میکنند:
- درد و گزگز شبانه: از آنجا که اکثر افراد هنگام خواب مچ دست خود را خم میکنند، فشار روی عصب در شب به اوج میرسد. این امر موجب بیدار شدن مکرر فرد از خواب همراه با درد شدید یا سوزش در دست میشود.
- امتداد درد به سمت بالای دست: احساس درد، تیر کشیدن یا گرفتگی ممکن است از مچ دست به سمت ساعد، آرنج و حتی بازو و شانه امتداد یابد.
- تشدید علائم در فعالیتهای خاص: بروز کرختی و درد هنگام انجام کارهایی که نیاز به نگهداشتن مداوم اشیاء دارند (مانند رانندگی، کار با تلفن همراه یا مطالعه کتاب).
نشانههای حاد و پیشرفته سندروم تونل کارپال
در صورت عدم درمان و مزمن شدن فشار روی عصب مدیان، آسیبهای ساختاری آغاز میشود که علائم آن عبارتند از:
- ضعف حرکتی و کاهش قدرت مشت کردن: بیمار در انجام کارهای ظریف مانند بستن دکمههای لباس، سوزن کردن نخ یا کلید انداختن دچار مشکل میشود.
- سقوط ناگهانی اشیاء: به دلیل کاهش حس لامسه و ضعف عضلانی، اشیاء به طور ناگهانی و بدون اینکه بیمار متوجه شود از دست او میافتند.
- تحلیل رفتن عضلات (آتروفی): در مراحل بسیار پیشرفته، عضلات برجسته پایه انگشت شست (برجستگی تنار) به مرور زمان تحلیل میرود که نشاندهنده آسیب شدید و ماندگار عصب است.
چه عواملی باعث تنگی کانال مچ دست میشوند؟
شاید اولین سوالی که بعد از مواجهه با این علائم از خودتان بپرسید این باشد که علت به وجود آمدن سندروم کارپال چیست؟ به طور معمول تنگی کانال مچ دست به خاطر یک دلیل واحد اتفاق نمیافتد و ترکیبی از عوامل مختلف دست به دست هم میدهند و به عصب فشار میآورند.
اگر میخواهید بدانید چه فاکتورهایی زمینهساز این بیماری هستند، موارد زیر اصلیترین دلایل آن به شمار میروند:
۱. حرکات تکراری و فشار مداوم به مچ دست (آسیبهای شغلی)
این مورد، شایعترین و شناختهشدهترین علت محیطی است. زمانی که شما یک حرکت خاص را هزاران بار در روز تکرار میکنید یا مچ دستتان برای ساعتهای طولانی در یک وضعیت نامناسب (بیش از حد خمشده به سمت بالا یا پایین) قرار میگیرد، تاندونهای عبوری از داخل تونل کارپال دچار ساییدگی، التهاب و در نهایت تورم میشوند. از آنجا که فضای تونل ثابت است، این تورم به سرعت فضا را برای عصب مدیان تنگ میکند. مشاغلی که بیشترین خطر را دارند عبارتند از:
- کاربران کامپیوتر و برنامهنویسان: به ویژه کسانی که ساعتها بدون استراحت تایپ میکنند یا زاویه دستشان روی موس و کیبورد استاندارد نیست.
- صنعتگران و کارگران: نجارها، نقاشان ساختمان، مکانیکها و کارگرانی که با ابزارهای لرزاننده (مثل دریل یا چکش برقی) کار میکنند؛ این لرزشهای مداوم به بافتهای مچ دست آسیب میزند.
- مشاغل هنری: خیاطها، آرایشگران، بافندهها، موسیقیدانان و حتی دندانپزشکان که دائماً از حرکات ریز و متمرکز انگشتان استفاده میکنند.
- کارهای روزمره: آشپزها و افرادی که مدام در حال خرد کردن، هم زدن یا شستشو هستند.
۲. ویژگیهای آناتومیک و ژنتیک
گاهی اوقات شما هیچ نقشی در ابتلا به این بیماری ندارید! در برخی افراد، ساختار استخوانی مچ دست به صورت ارثی و ژنتیکی کوچکتر و مجرای تونل کارپال باریکتر از حد معمول است. طبیعتاً در این وضعیت کوچکترین میزان التهاب، ورم یا احتباس مایعات میتواند سریعاً روی عصب مدیان فشار ایجاد کند. به همین دلیل است که اگر یکی از اعضای خانواده شما به این سندروم مبتلاست، احتمال درگیری شما نیز بالاتر است.
۳. آسیبها و مصدومیتهای گذشته
اگر در گذشته مچ دستتان دچار شکستگی، دررفتگی یا ضربدیدگی شدید شده باشد، احتمال ابتلا به این سندروم در شما بسیار بالاست. در بسیاری از موارد، استخوانهای مچ دست پس از شکستگی دقیقاً به شکل اولیه خود جوش نمیخورند. این تغییر شکلهای هرچند کوچک (مانند تشکیل استخوان اضافه یا کج جوش خوردن)، فضای داخلی تونل کارپال را محدودتر کرده و مسیر عبور عصب مدیان را تنگ میکنند.
۴. سبک زندگی و عادتهای روزانه
شاید تعجب کنید، اما مواردی در سبک زندگی ما وجود دارند که مستقیماً روی سلامت اعصاب دست تاثیر میگذارند:
- چاقی و اضافه وزن: وزن بالا باعث افزایش بافت چربی و تجمع مایعات در مجاری ظریف آناتومیک بدن از جمله تونل کارپال میشود و شانس فشرده شدن عصب را به طرز چشمگیری بالا میبرد.
- مصرف دخانیات: سیگار کشیدن باعث تنگ شدن عروق خونی در سراسر بدن میشود. وقتی خونرسانی به عصب مدیان در مچ دست کاهش یابد، این عصب ضعیف شده و در برابر فشارهای بسیار ناچیز هم آسیبپذیرتر میشود.
سندروم تونل کارپال و دوران بارداری
تا به حال چیزی راجع به سندروم تونل کارپال در بارداری شنیدهاید؟ همانطور که میدانید بدن در بارداری تغییرات زیادی را متحمل میشود و یکی از چالشهای رایج در این میان سندروم تنگی کانال مچ دست است. یک تحقیق در مجله علمی Neurology نشان میدهد که بیش از ۳۰ درصد از زنان باردار، به خصوص در سه ماهه سوم، این حس ناخوشایند را تجربه میکنند. اما چرا این اتفاق میافتد؟
- تغییرات هورمونی و احتباس شدید مایعات
هورمونهای بدن (به ویژه پروژسترون و ریلاکسین) در این دوران دستخوش نوسانات زیادی میشوند. این تغییرات هورمونی موجب شده تا بدن مادر برای حمایت از جنین و جفت، مایعات بیشتری را در خود نگه دارد که این امر منجر به تورم و ورم (ادِم) در بخشهای مختلف بدن میشود. هنگامی که مایعات اضافی در بافتهای نرم مچ دست تجمع پیدا میکنند، فضای داخلی تونل کارپال که از قبل هم باریک بود، باز هم تنگتر میشود. در نتیجه، تاندونها ورم کرده و عصب مدیان را تحت فشار شدید قرار میدهند.
- افزایش حجم خون بدن
در طول بارداری، حجم خون مادر برای رساندن اکسیژن و مواد مغذی به جنین تا حدود ۵۰ درصد افزایش مییابد. این افزایش حجم مایعات در گردش بدن، به خودی خود فشار درون فضاهای بستهای مثل کانال مچ دست را بالا میبرد و زمینه را برای فشرده شدن عصب و ایجاد درد انگشتان دست در بارداری آماده میکند.
آیا این وضعیت دائمی است و پس از بارداری هم ادامه دارد؟
بزرگترین دغدغه مادران این است که آیا دست من برای همیشه همینطور بیحس میماند؟ خیر! این وضعیت کاملاً موقتی است. پس از زایمان و زمانی که هورمونها به حالت عادی برگردند و ورم بدن کم شود، فشار از روی عصب برداشته میشود و دست شما کمکم به حالت اولش برمیگردد.
راهکارهای خانگی برای درمان سندروم تونل کارپال در بارداری
از آنجا که در این دوران حساس نمیتوان هر مسکنی را مصرف کرد، برای درمان سندروم تونل کارپال در بارداری و کم کردن این دردها، این چند کار ساده و بیخطر را امتحان کنید:
- شبها مچبند ببندید: استفاده از مچبندهای آتلی معمولی (اسپلینت) موقع خواب، مانع خم شدن ناخودآگاه مچ دست میشود و نمیگذارد به عصب فشار وارد شود.
- دستها را بالا نگه دارید: موقع استراحت یا تماشای تلویزیون، دستتان را روی یک بالش بگذارید تا کمی بالاتر از سطح قلب قرار بگیرد. این کار ورم مچ را کمتر میکند.
- کمپرس سرد: یک کیسه یخ را در حوله بپیچید و ۱۰ دقیقه روی مچ دست بگذارید تا التهاب آن فروکش کند.
- به دستتان استراحت بدهید: کارهایی که مچ دست را طولانیمدت خم نگه میدارند (مثل کار با گوشی یا بافتنی) را تا حد امکان کم کنید.
هشدار مهم: اگرچه این بیماری در بارداری موقتی است، اما اگر شدت درد به حدی است که مانع خواب شما میشود، یا اگر احساس میکنید قدرت انگشتانتان به شدت افت کرده و وسایل از دستتان میافتند، حتماً موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید تا وضعیت عصب دستتان بررسی شود.
راههای تشخیص سندروم تونل کارپال
اگر با خواندن بخشهای قبلی احساس میکنید نشانههای این بیماری را دارید، پزشک برای بررسی دقیق و سنجش میزان فشار روی عصب مدیان، از روشهای تشخیصی زیر استفاده میکند:
| روش تشخیص | کاربرد و هدف | نحوه انجام |
| تست تینل (Tinel’s Sign) | بررسی وجود فشار روی عصب مدیان. ایجاد حس برقگرفتگی یا گزگز هنگام ضربه میتواند نشانه سندرم تونل کارپال باشد. | پزشک با انگشت یا چکش معاینه، ضربههای آرامی روی مسیر عصب مدیان در مچ دست وارد میکند. |
| تست فالن (Phalen’s Maneuver) | بررسی بروز علائم ناشی از فشردگی عصب مدیان. بیحسی، گزگز یا سوزش انگشتان طی ۶۰ ثانیه به نفع سندرم تونل کارپال است. | پشت دو دست به مدت حدود ۶۰ ثانیه به هم چسبانده میشود تا مچها کاملاً خم شوند. |
| نوار عصب و عضله (EMG/NCS) | دقیقترین روش برای تأیید تشخیص و تعیین شدت آسیب یا فشردگی عصب مدیان. | سرعت هدایت و پاسخ الکتریکی عصب و عضلات با استفاده از الکترودهای مخصوص اندازهگیری میشود. |
| سونوگرافی مچ دست | بررسی تورم عصب مدیان، ضخامت رباطها و سایر تغییرات ساختاری مچ دست. | با استفاده از امواج فراصوت از بافتهای داخلی مچ دست تصویربرداری انجام میشود. |
| امآرآی (MRI) | بررسی دقیق بافتهای نرم و رد احتمال وجود کیست، توده یا سایر عوامل ایجادکننده فشار بر عصب. | با استفاده از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی، تصاویر دقیق از ساختارهای مچ دست تهیه میشود. |
ارتباط سندروم تونل کارپال با سایر بیماریها
گاهی اوقات سندروم تونل کارپال صرفاً به خاطر کار زیاد با دست یا ارگونومی نامناسب به سراغمان نمیآید؛ بلکه به عنوان نشانهای از یک بیماری پنهان دیگر در بدن خودش را نشان میدهد. تغییرات هورمونی، اختلالات متابولیک و التهابهای سیستمیک میتوانند بافتهای مچ دست را تغییر داده یا عصب را آسیبپذیرتر کنند.
اگر به هر یک از بیماریهای زیر مبتلا هستید، لازم است بدانید که ارتباط نزدیکی میان آنها و تنگی کانال مچ دست وجود دارد:
- کمکاری تیروئید: زمانی که غده تیروئید تنبل میشود، بدن تمایل زیادی به احتباس و تجمع مایعات پیدا میکند. این مایعات اضافی در کانال باریک مچ دست هم جمع میشوند، فضا را تنگ میکنند و به عصب مدیان فشار میآورند.
- دیابت و قند خون بالا: دیابت از دو راه به دست آسیب میزند؛ اول اینکه قند خون بالا موجب التهاب و ضخیم شدن تاندونهای مچ دست میشود. دوم اینکه دیابت به طور کلی اعصاب بدن را حساس و آسیبپذیر میکند، در نتیجه عصب مچ دست با کمترین فشاری دچار گزگز و بیحسی میشود.
- روماتیسم مفصلی: این بیماری خودایمنی مفاصل را دچار التهاب و تورم شدید میکند و مچ دست یکی از اهداف اصلی آن است. وقتی بافتهای اطراف تاندونهای مچ ورم کنند، فضای تونل کارپال را اشغال کرده و عصب را به شدت تحت فشار قرار میدهند.
- بیماریهای کلیوی: افرادی که دچار مشکلات مزمن کلیوی هستند یا دیالیز میشوند، به دلیل عدم تعادل مایعات در بدن، پف و ورم زیادی را تجربه میکنند که این تورم بافتی مستقیماً به کانال مچ دست و عصب آن آسیب میزند.
نکته: اگر علائم تنگی کانال مچ دست را در هر دو دست خود به طور همزمان و با شدت یکسان حس میکنید، احتمال اینکه یک بیماری زمینهای (مثل کمکاری تیروئید یا روماتیسم) علت اصلی ابتلا به آن باشد بسیار بالا بوده و پزشک حتماً برای شما آزمایش خون تجویز خواهد کرد.
روشهای درمان تنگی کانال مچ دست (سندروم تونل کارپال)
اولین و مهمترین پاسخی که باید به شما بدهیم این است: بله، این بیماری کاملاً درمانپذیر است. سندروم تونل کارپال هرقدر هم که آزاردهنده باشد، با تشخیص به موقع به راحتی مدیریت میشود.
اما چه زمانی به درمان نیاز داریم؟ پاسخ به شدت علائم شما بستگی دارد:
| نوع درمان | روش انجام | چه زمانی استفاده میشود؟ |
| مچبند طبی (اسپلینت) | بستن مچبندهای مخصوص (به ویژه شبها) برای صاف نگه داشتن مچ دست و کاهش فشار روی عصب. | مراحل خفیف تا متوسط و همچنین دوران بارداری |
| اصلاح فعالیتها | استراحت دادن به دست، تغییر ارگونومی محیط کار (مثل استفاده از موس طبی) و کاهش حرکات تکراری. | در تمام مراحل بیماری به عنوان مکمل درمان |
| داروهای ضدالتهاب | مصرف مسکنهای معمولی (مانند ناپروکسن یا ایبوپروفن) برای کاهش ورم تاندونها. | کاهش دردهای مقطعی در مراحل خفیف |
| تزریق کورتون | تزریق مستقیم داروی ضدالتهاب قوی توسط پزشک به درون کانال مچ دست برای کاهش سریع ورم. | در صورتی که به درمانهای اولیه پاسخ ندادهاند |
| فیزیوتراپی و ورزش | انجام تمرینات کششی خاص برای کمک به حرکت راحتتر عصب و تاندونها. | مراحل خفیف تا متوسط جهت تقویت دست |
| جراحی (باز یا آندوسکوپیک) | برش دادن رباط سقف تونل کارپال توسط جراح برای باز کردن فضا و آزاد کردن کامل عصب مدیان. | مراحل شدید، مزمن یا زمانی که درمانهای دیگر جواب ندادهاند |
درمان قطعی سندروم تونل کارپال
روشهایی مثل مچبند یا تزریق کورتون، تسکیندهندههای موقتی هستند (به ویژه در دوران بارداری یا مراحل خفیف). اما اگر بیماری به مرحله شدید رسیده باشد یعنی درد مزمن شده، وسایل از دستتان میافتد یا نوار عصب آسیب جدی را نشان میدهد؛ تنها درمان قطعی سندروم تونل کارپال، جراحی آزادسازی عصب است.
در این عمل سرپایی، جراح با برش دادن رباط سقف تونل، فضای کانال مچ دست را به طور دائمی باز میکند تا عصب آزاد شود. به تعویق انداختن این جراحی در مراحل پیشرفته، میتواند باعث آسیب غیرقابلبرگشت به اعصاب دست شود.
پیشگیری از سندروم تونل کارپال
همیشه شنیدهایم که پیشگیری بهتر از درمان است، اما در مورد مچ دست، پیشگیری بسیار راحتتر از درمان است! اگر شغل شما به گونهای است که مدام با دستهایتان کار میکنید، با رعایت چند نکته ساده در زندگی روزمره میتوانید احتمال ابتلا به این بیماری آزاردهنده را به حداقل برسانید:
- به دستهایتان استراحتهای کوتاه بدهید: اگر خیاطی انجام میدهید، آشپزی میکنید و یا ساعتها پای کامپیوتر هستید؛ هر یک ساعت یکبار، ۵ تا ۱۰ دقیقه به دستهایتان استراحت دهید. انگشتان خود را باز و بسته کنید و مچ دستتان را به آرامی بچرخانید.
- به زاویه قرارگیری دست هنگام کار توجه کنید: کیبورد و موس شما باید در حالتی باشند که مچ دستتان هنگام کار کاملاً صاف بماند و به بالا یا پایین خم نشود. استفاده از موسهای ارگونومیک و پدهای ژلهای مچ دست کمک بزرگی به شما میکند.
- نیروی کمتری وارد کنید: بیشتر ما عادت داریم موقع تایپ کردن، نوشتن یا استفاده از ابزارها، بیش از حد نیاز به انگشتان و مچ دستمان فشار بیاوریم. سعی کنید ضربهها را ملایمتر کنید و ابزارها را راحت تر و بدون فشار زیاد در دست بگیرید.
- ورزشهای کششی مچ دست: روزانه چند حرکت کششی ساده برای مچ و انگشتان انجام دهید. این کار انعطافپذیری تاندونها را بالا برده و فضای داخل تونل کارپال را آزادتر نگه میدارد.
جمع بندی
سندروم تونل کارپال یا تنگی کانال مچ دست، شایعترین اختلال ناشی از فشار بر عصب (عصب مدیان) در بدن است که خود را با علائمی مثل گزگز، بیحسی و درد انگشتان (بهویژه در شب) نشان میدهد. این بیماری معمولاً به دلیل حرکات تکراری مانند تایپ زیادو بافندگی، ساختار ژنتیکی، بیماریهای زمینهای (مثل دیابت و تیروئید) و یا احتباس مایعات در دوران بارداری رخ میدهد.
برای تشخیص دقیق این سندروم، پزشک از تستهای بالینی و نوار عصب و عضله استفاده میکند. خوشبختانه این بیماری کاملاً درمانپذیر است؛ در مراحل خفیف و دوران بارداری، استفاده از مچبند طبی، استراحت و کمپرس سرد کارساز است، اما در مراحل پیشرفته و شدید که خطر آسیب دائمی به عصب وجود دارد، جراحی آزادسازی عصب به عنوان درمان قطعی شناخته میشود.
سوالات متداول
آیا احتمال ابتلا به سندروم تونل کارپال برای پا هم وجود دارد؟
در اصطلاح پزشکی، تونل کارپال تنها مخصوص مچ دست است. اما برخی افراد به اشتباه به گزگز، سوزش و بیحسی مچ و کف پا، سندروم تونل کارپال پا میگویند. نام علمی این بیماری در اندام تحتانی، سندروم تونل تارس یا تارسال (Tarsal Tunnel Syndrome) است که بر اثر فشرده شدن عصب در مچ پا ایجاد میشود و علائمی بسیار شبیه به دست دارد.
برای درمان سندروم تونل کارپال به چه دکتری مراجعه کنیم؟
برای تشخیص و درمان این بیماری، بهترین گزینه مراجعه به متخصص مغز و اعصاب (نورولوژیست) جهت انجام نوار عصب، یا مراجعه به متخصص ارتوپدی و جراح دست است.
آیا سندروم تونل کارپال باعث فلج شدن دست میشود؟
خیر، این بیماری باعث فلج کامل دست نمیشود؛ اما در صورت عدم درمان و در مراحل بسیار پیشرفته، فشار مداوم روی عصب میتواند باعث تحلیل رفتن عضلات پایه شست و ضعف شدید حرکتی شود، به طوری که فرد دیگر توانایی گرفتن اشیاء ظریف را نداشته باشد.
دوباره بدون درد زندگی کنید...
اگر آسیبهای ورزشی، شکستگیها یا دردهای کهنه استخوان و مفاصل، زندگی روزمرهتان را مختل کرده است، برای درمان قطعی یک قدم فاصله دارید. دکتر حسین رونقی (جراح و متخصص ارتوپدی)، با تجربه بیش از ۵,۳۰۰ جراحی موفق و ویزیت بیش از ۳۰,۰۰۰ بیمار، همراه شماست تا سلامتی خود را دوباره به دست آورید. همین حالا میتوانید از طریق سامانه ویزیت آنلاین با ایشان در ارتباط باشید یا نوبت معاینه حضوری خود را رزرو کنید.
